Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. Dowiedz się wiecej... 
^ Do Góry

Przydomowa Oczyszczalnia Ścieków - Osad Czynny

W celu dotrzymania warunków odprowadzenia ścieków zgodnie ze stale rosnącymi wymaganiami prawnymi niezbędne jest biologiczne oczyszczanie ścieków. Do oczyszczania  wykorzystywane są bakterie heterotroficzne oraz pierwotniaki. Przykładem takiego urządzenia jest przydomowa oczyszczalnia ścieków pracująca na osadzie czynnym stosowanym w gminnych oczyszczalniach.  

 

Przydomowe oczyszczalnie tego typu charakteryzuje:

  • Wysoka redukcja zanieczyszczeń zawartych w ściekach
  • Mała powierzchnia niezbędna do montażu
  • Długa żywotność urządzeń
  • Równomierne i stabilne oczyszczanie ścieków
  • Wysoka odporność na zmienne temperatury zewnętrzne
  • Nie zatruwa środowiska szkodliwymi gazami
  • Możliwość gospodarczego wykorzystania ścieków oczyszczonych
  • Łatwy dostęp do każdej z komór
  • Możliwość wyjęcia dyfuzora bez opróżniania oczyszczalni
  • Brak konieczności posiadania fachowej wiedzy
  • Odporność na środki chemii gospodarczej
  • Możliwość kontroli sprawności oczyszczania

Budowa biologicznej oczyszczalni ścieków i zasada działania.

Przydomowa czyszczalnia z osadem czynnym zbudowana jest z komór:

- osadnika wstępny;

- bioreaktora z napowietrzaniem;

- osadnika wtórnego.

Ścieki pochodzące z gospodarstwa wpływają do komory osadnika wstępnego, gdzie cięższe części stałe opadają na dno, a wyklarowany ściek przepływa do następnej komory – bioreaktora napowietrzającego.

Komora bioreaktora zawiera swobodnie pływające mikroorganizmy (nazywane osadem czynnym), które zostały zaszczepione w zbiorniku podczas uruchamiania oczyszczalni. Powodują one tlenowy rozkład zanieczyszczeń zawartych w ściekach. Aby oczyszczalnia działała prawidłowo, osad czynny musi być stale zawieszony w ściekach i w tym celu jest napowietrzany w komorze bioreaktora. Przy wykorzystaniu dostarczanego tlenu, bakterie rozkładają zanieczyszczenia przez co zwiększają swoją objętość, tworząc coraz większe i cięższe aglomeraty.

Taka mieszanina ścieków oraz osadu czynnego przepływa do następnej części oczyszczalni – komory osadnika wtórnego.

Kłaczki powstałe w bioreaktorze opadają swobodnie na dno komory osadnika wtórnego, gdzie gromadzą się w postaci osadu. Wyklarowana, oczyszczona ciecz jest odprowadzana do wód powierzchniowych lub gruntu przez drenaż rozsączający albo studnię chłonną.

W większości oczyszczalni osad z dna bioreaktora jest zawracany do osadnika wstępnego oraz bioreaktora. Przepływ osadu przez bioreaktor jest wymuszany poprzez pompy zatapialne.

Prawidłowe działanie układu zapewnia automatyczny zespół zasilająco-sterujący. Oczyszczalnia biologiczna pracująca na osadzie czynnym zajmuje minimum 6 m2 powierzchni. Duże znaczenie dla jej prawidłowej pracy ma równomierny dopływ ścieków, więc w czasie wakacji lub urlopu, kiedy jest ich mniej, powinien pracować w tak zwanym trybie wakacyjnym, w którym rzadziej odbywa się napowietrzanie.

Oczyszczalnia ścieków tego typu najczęściej jest to jeden zbiornik, który składa się z trzech komór, z których pierwsza jest osadnikiem wstępnym, w drugiej znajduje się zawiesina z mikroorganizmów, natomiast trzecia to osadnik wtórny. Opcjonalnie instalowany jest osadnik gnilny, zbiornik na wodę oczyszczoną oraz pompownie do przesyła oczyszczonych ścieków.